Bardzo zaniedbałem się w pisaniu bloga, powodów było wiele od ciężkiej pracy, przez lekką i przyjemną. Dużo wyjazdów po Zachodnim wybrzeżu - wiele grup turystów i jeden wielki gabinet osobliwości :).
W życiu nastąpiło wiele szybko zmieniających się sytuacji, niestety w większości niespecjalnie szczęśliwych ale nie chce już poruszać tematu pecha jaki mnie prześladuje - momentami wręcz nieprawdopodobnego.
Jeden miły dzień w San Francisco i całodniowy spacer odmienił życie dwójki ludzi i wprowadził z powrotem na swoje tory gdzie po dużych zmianach na lepsze toczy się dalej.
Sporo przeprowadzek i zmian lokalizacji od Hayward przez San Jose do Berkeley. Dużo spotkań z wspaniałymi ludźmi - imprezy do rana. Generalnie cały czas coś się dzieje i liczę, że pech i niefarty kiedyś muszą się skończyć. Jedyne co potrzeba to unikać nieżyczliwych osób, oszołomów i tzw "polaczków" z ich małomiasteczkowymi przywarami, intrygami i bezinteresowną złośliwością (niestety miałem nieprzyjemność poznania w tym czasie kilku osób rodem z PL na których się poważnie zawiodłem) i zrozumiałem to słynne powiedzenie, którym raczyli mnie wszyscy - "trzymaj się od Polaków jak najdalej".
Ale na szczęście znam kilka wspaniałych osób z ojczyzny, które przeczą temu powiedzeniu tylko jest ich zdecydowanie mniej...
Niezapomniane imprezy u Ryszarda (Wszystkie Ryśki to fajne chłopaki). Luki w pamięci spore :).
Tylko jakieś "meksyki" nam przeszkadzały...
Became a fun of Winchester. Kiedyś to robili porządną broń!
Jak przystało na prawdziwego miłośnika broni palnej w kolekcji nie zabrakło "pistolówki"
9mm Sig Sauer P226
Beznamiętnie odałem się pasji fotografowania,
a że mam koło siebie tak fotogeniczny "obiekt"
to aparat miał dużo pracy :)
Hola - Ola
zdjęć jest wiele... pozostaje namówić modelkę do opublikowania na picasie.
"nury"
Zwariowane San Franciso ma w swojej ofercie bardzo dużo "atrakcji",
z których skrzętnie korzystał nasz przyjaciel Shane
skoczki polne
Wizyta na Angel Island to niezapomniane przeżycie... te widoki i klimacik.
Winnice Napy oferują dużo darmowych degustacji win...
pogoda w maju była wyjątkowo kapryśna - od mega rekordowych upałów
po przenikliwie chłodne wieczory
„Najchłodniejszą zimą, jaką przeżyłem, było lato w San Francisco”
– powiedział kiedyś wielki amerykański pisarz Mark Twain.
... i trafił nam się w Bay Area ślub. Znajomi postanowili zawrzeć związek małżeński.
Czekamy na następną parę... :)
w trasie... obowiązkowe zdjęcie na placu Św. Marka w Wenecji (2 w nocy)
Vegas again and again
Grand Canyon - magic moments
w Hollywoodland
mała zmiana klimatu - czas na Silicon Valley...
i słonik na szczęście.
W San Francisco nad Oceanem znajduje się pewne magiczne miejsce, które uwielbiam odwiedzać. Zabieram tam zawsze odwiedzających mnie znajomych. Owe miejsce to Coastal Trail, czyli szlak wzdłuż wybrzeża Pacyfiku. Najlepiej zacząć trasę od zaparkowania samochodu na ogromnym bezpłatnym parkingu przy Suthro Bath niedaleko restauracji Cliff House. Alternatywnie można dotrzeć tam autobusem 38. Szlak wiedzie waskimi dróżkami nad urwistym wybrzeżem Parku Presidio. Widoki zapierają dech w piersiach, wejście do zatoki San Francisco i widok mostu Golden Gate pozostają na długo w pamięci. Pierwsza część szlaku kończy się w pewnym momencie i zmuszeni jestesmy iść przez chwilkę uliczkami wzdluż przepięknych rezydencji, mijamy malutka plaże China Beach która mnie swoim wyglądem odpycha ale moze ma jakiś amatorów i docieramy do mojej ulubione plazy Baker Beach. Tam przedzieramy sie przez piasek i grypy nudystów, ale to nie przeszkadza nam ogladac jeden z najładniejszych widoczków mostu Golden Gate. Potem tylko wspinamy sie po stromych schodach :) Wspinaczka kosztuje sporo wysiłku. Coastal Trail zaprasza nas ponownie na swoj szlak i przechodząc pomiedzy starymi bunkrami docieramy do malutkich plaż (zatoczek) kompletnie zapomnianych przez ludzi. Wiele osób nie decyduje się na dalszą drogę, albo zmylona wielkimi glazami, albo po prostu zmęczona wizją powrotu. W zależnosci od przypływu lub odpływu przejścia miedzy skalami są łatwo lub trudno dostępne. Dla pasjonata fotografii dotarcie prawie pod sam most od strony, gdzie nie ma żywej duszy lub spotkac można tylko kilku tubylców - to nie lada gradka. Jedynie od tej strony możemy stanąć tak blisko filarów mostu. Na drogę powrotną można wybrać tą sama trasę lub wspiąć się po prawie pionowej ścianie urwiska (spokojnie da się wejść, mimo że nie widać drogi) i wychodzimy przy wjeździe na most. Tutaj można zacząć następny etap szlaku w stronę Crissy Field, ale to juz temat na innego posta :).
